SSLTimeout.

Historia IPCZD

„(…)Niech świadectwo o ich bohaterstwie i cierpieniu nie będzie tylko CZĄSTKĄ MAŁĄ OGÓLNEJ NARODOWEJ CZCI. Należy im się wyraz pamięci trwałej OSOBNY, WYŁĄCZNY.”

Ewa Szelburg – Zarembina
ŻYCIE WARSZAWY
22 czerwca 1965 r.

10 lipca 1965


Seweryna Szmaglewska, była więźniarka hitlerowskich obozów koncentracyjnych i autorka głośniej książki „Dymy nad Birkenau”, wnosi inicjatywę Ewy Szelburg – Zarembiny na obrady Rady Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa

 

7 lutego 1968


Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa powołuje do życia liczący 100 osób Społeczny Komitet Budowy Pomnika – Szpitala Centrum Zdrowia Dziecka i wyłania z jego składu Komitet Wykonawczy, na którego czele stanął przewodniczący Rady Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa – minister
Janusz Wieczorek.

„Z ministrem Wieczorkiem miałem okazję zetknąć się wcześniej, jako z szefem ówczesnego Urzędu Rady Ministrów, a teraz mogłem się przekonać o jego energii oraz doświadczeniu w pracy społecznej i organizacyjnej. Był świetnym urzędnikiem, ale nie miał w sobie nic z biurokraty i cenił we współpracy każdy głos, biorąc pod uwagę w pierwszym rzędzie możliwość realizacji zgłoszonego wniosku."Lesław M. Bartelski 

 

 8 lutego 1968


 Społeczny Komitet Budowy wystąpił z apelem wzywającym polskie społeczeństwo, Polonię zagraniczną i wszystkich ludzi dobrej woli do ofiarności w realizacji budowy i wyposażenia Pomnika – Szpitala.

 

 23 marca 1968


Szwedzka Polonia wystąpiła z apelem do Polonii na całym świecie o materialne wspieranie budowy Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie.

 

„Do realizacji zamierzonego celu potrzeba jest właśnie tyle cegieł, ile serc polskich za granicą bije dla ziemi ojczystej. Każda taka cegła z szarej gliny szarego człowieka nabiera barwy jego miłości."

Apel Szwedzkiej Polonii do Polonii na całym świecie.

 

 24 marca 1968


Z inicjatywy Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej odbyła się konferencja wybitnych pediatrów i lekarzy innych specjalności, inaugurująca fachowe debaty nad opracowaniem programu medycznego Centrum Zdrowia Dziecka oraz struktury organizacyjnej tej placówki.

 

 1 marca 1969


Przy współpracy ze Stowarzyszeniem Architektów Polskich (SARP) ogłoszono otwarty konkurs na projekt Pomnika – Szpitala Centrum Zdrowia Dziecka.

 

 8 czerwca 1970


Warszawskiemu zespołowi, w składzie: mgr inż. arch. Jacek Bolechowski,  mgr inż. arch. Andrzej Bołtuć i inż. konstruktor Andrzej Zieliński, przyznano pierwszą nagrodę w konkursie na projekt Pomnika – Szpitala Centrum Zdrowia Dziecka.

 

1 czerwca 1971


Patronat nad budową Centrum Zdrowia Dziecka objął Związek Harcerstwa Polskiego, organizując jednocześnie zbiórki pieniędzy.

 

 11 marca 1972


Członkowie Warszawskiego Klubu SYNÓW PUŁKU – Honorowych Dawców Krwi po raz pierwszy zbiorowo oddali krew dla powołanego przez nich wcześniej BANKU KRWI Centrum Zdrowia Dziecka.

 

„W latach drugiej wojny światowej przelano wiele krwi, w tym także krwi młodzieży i dzieci. Dziś – rozumowaliśmy – nie ma potrzeby przelewania krwi na polu walki, ale istnieje potrzeba podarowania jej dla ratowania życia i zdrowia innych." płk mgr inż. Kazimierz Przedpełski

 

 3 czerwca 1973


Uroczystość wmurowania aktu erekcyjnego pod budowę Pomnika – Szpitala Centrum Zdrowia Dziecka.

 

 1 marca 1976


Pierwszym Dyrektorem Centrum Zdrowia Dziecka zostaje prof. dr hab. n. med. Maria Goncerzewicz.

 

 31 maja 1977


Ukończono pierwszy etap budowy Centrum Zdrowia Dziecka, oddając do użytku Pawilon A, B i C.

 
Strona główna :: Kontakt :: BIP :: Intranet :: Logowanie :: Ankieta satysfakcji pacjenta
Copyright 2014 Instytut "Pomnik Centrum Zdrowia Dziecka"